De Unimog S404.0 300TDI


Unimog?
Unimog is een concept dat bestaat sinds 1951 en wat sinds 1954 is ingelijfd door Mercedes-Benz. Het staat voor UNIversal MOtor Gert, wat letterlijk 'universeel motorvoertuig' betekent.
Over het 'waarom' ik een Unimog kocht kan ik uren vertellen. Ik zal er kort over zijn: Ik vind de lijnen (vooral van de '406-cabine') erg mooi, ben onder de indruk van de techniek en de eenvoud en last but not least denk ik dat het n van de beste terreinauto's ter wereld is.

Onze unimog
Onze Unimog is gebouwd in 1961 als militaire ambulance. Ik heb hier geen foto van, maar de foto links is een radioverbindingswagen en die is bijna identiek.
De orginele auto had een 2,2Ltr, 6 cylinder, benzinemotor met 82 PK (M180). De auto weegt zo'n 3 ton leeg en ik vond 82PK in de praktijk wat weinig. Graag wilde ik een dieselmotor inbouwen, maar welke?


Ik koos voor een 5 cylinder Turbodiesel motor van Mercedes met 125PK (OM 617a). Deze motor wordt (ook zonder turbo) regelmatig ingebouwd in Unimogs en dat kan dan ook op verschillende manieren. Er is echter n groot nadeel aan een dieselmotor in een Unimog S404: Herrie!
In de cabine kun je elkaar nauwelijks verstaan. Dat is niet leuk, dus daar moest wat op gevonden. Toen kocht Erik van de Kerkhof de Unimog van Peter Hanekamp. Ik mocht er een keer in rijden en ik was gelijk verkocht!
Peter had indertijd een mooie manier bedacht om een Turbodiesel in te bouwen. Hij koos ervoor om de motor in vloeistofgevulde trillingsdempers op te hangen en de motor middels een kort asje met 2 homokyneten met de versnellingsbak te verbinden. Het resultaat is verbluffend! Nu heb je de voordelen van een Turbodiesel, maar niet de herrie in de cabine.
(Sommigen die voor het eerst in mijn Unimog meerijden denken daar anders over, maar toch ;)
Peter was destijds aan een tweede ombouw begonnen, maar was bij de aanpassing van de versnellingsbak opgehouden. Ik heb dit chassis toen gekocht en ben de Unimog gaan afbouwen.
Pieter-Jan, een vriend van me, werkte destijds bij de Nederlandse Radiatoren Fabriek en heeft daar een Intercooler op maat laten maken, waardoor het vermogen tot 165PK op kan lopen. Dan moet echter wel de brandstofpomp grondig afgeregeld en dat heb ik niet gedaan. Ik heb nu zo'n 155PK en ben daar erg tevreden mee.
Verder was ik niet tevreden met de 'cabrio-cabine' en was ik verliefd op de cabine van de 406/416/404.0 dus moest die erop komen. Daarnaast heb ik nog wat 'kleine' zaken aangepast als: Andere luchtfilter (meer capaciteit), motorkap in de cabine aangepast (meer binnenruimte), olie- en brandstoffilters verplaatst (beter bereikbaar), een Roestvaststalen uitlaat gemaakt, alle bedrading vernieuwd, alarminstallatie gemonteerd, 2 nieuwe stoelen in de cabine geplaatst etc. etc.

Toen we dit avontuur gingen plannen, bleken we wat aanvullende eisen aan de auto te hebben. Zo hebben we de binnenkant van de Ambulancebak compleet gestript, een doorgang gemaakt van de bak naar de cabine, en vervolgens alle wanden opnieuw geisoleerd en 'betimmerd'.
Daarna is (vooral door de vader van Janneke) een compleet nieuw meubilair gemaakt, precies volgens onze wensen. In de 'keuken' hebben we een 3-pits gasstel en gootsteen van SMEV, wat je handig met een glasplaat kunt afdekken en verder een compressorkoelkist van Engel. Deze staat op/in een lade, zodat hij niet 'in de weg' staat. Na 2 maanden Afrika kunnen we zeggen dat het perfect is bevallen!
Vlak voor vertrek is de cabine zilvergrijs gespoten, hebben we de camperbak zilvergrijs geschilderd en hebben we achterop een metalen opbergkist gemaakt.
Na lang twijfelen heb ik gekozen de Michelin XL 13.00x20 banden waar ik in Nederland mee reed op de auto te laten zitten tijdens onze reis. Een kleinere maat was een optie maar bleek uiteindelijk niet nodig.

De auto is de afgelopen maanden flink getest en prima bevallen. Het enige minpuntje is dat de orginele radiateur die ik gebruik blijkbaar te weinig capaciteit heeft al die PK's in een warm klimaat te koelen. Hierdoor liep de auto regelmatig warm bij zware belastingen. (Heb je Pk's, moet je je nog inhouden...) Bij thuiskomst gaan we daar maar eens aan werken.